Elize, ex-vrijwilliger in het weeshuis Missahoe Childrens' Home

Elize, oud-vrijwilliger van Missahoe Childrens' Home vertelt over haar ervaring in het weeshuis. Elize en Sanne hebben 3 maanden vrijwilligerswerk gedaan en hebben veel goeds kunnen doen in het weeshuis.

Hieronder kunt u Elize haar verhaal lezen:

We hebben wel even een maandje moeten wennen aan de relaxte cultuur: hoe moeten wij hier onze tijd vullen!? Niemand die ons vertelde wat te doen, en wat vandaag niet komt, komt morgen ook nog wel… Geen druktes, geen planning, niet moeilijk doen: wat een rust! Door deze rust hebben wij ons de eerste maand goed kunnen oriënteren op reilen en zeilen in het weeshuis en een goed contact op kunnen bouwen met de kinderen en leidsters. Daarnaast hebben wij in deze weken goed gekeken naar opties om het sponsorgeld aan te spenderen. Want wat zijn de mensen in de achterhoek gul geweest! Bedrijven en particulieren hebben flink geld gedoneerd om ons project te ondersteunen. We voelden dat de mensen in Nederland echt betrokken waren met ons en het project, dat gaf een goed gevoel. Door de donaties hebben wij de mogelijkheid gehad om echt iets te kunnen bereiken. Enkele voorbeelden: horren tegen de malariamug, bedden laten repareren, matrassen en kussen aangeschaft, voedsel en medicijnen, stoelen, tafels, schoolboeken en als klap op de vuurpijl een tv en computer gekocht! Een leuke bijkomstigheid is het feit dat de investering in het schooltje ertoe geleid heeft dat het schooltje is uitgeroepen tot het beste van Kpando. Hierdoor hopen we op meer aanmeldingen voor deze school.
Naast het investeren in materialen hebben we dagelijks meegedraaid op het weeshuis. We hebben geprobeerd de kinderen een beetje te ontzien van hun dagelijkse taken, door bijvoorbeeld te helpen met eten koken, afwassen, vegen en kleding wassen. Maar we hebben ook lesgegeven op het schooltje, de kinderen geholpen met huiswerk maken en ons bezig gehouden met het verven van de slaapkamers en tafels en stoeltjes van het schooltje. Tussendoor gaven we de kinderen veel persoonlijke aandacht en liefde, door samenzijn maar ook door het organiseren van activiteiten.
 
Van te voren hadden we nooit kunnen bedenken hoe Ghana is. We hebben tv-programma’s en foto’s over Ghana gezien, maar de werkelijkheid kun je je niet voorstellen. Zodra wij uit het vliegtuig stapten wisten we ‘dit is Afrika’, het ruikt, voelt en ziet er anders uit! Opmerkelijke verschillen zijn, zoals we al eerder zeiden, de relaxte cultuur, de voortdurende hitte, de armoede, de gastvrijheid, betrokkenheid onderling, het buiten leven, overleven, slecht onderwijs, eenzijdig voedsel en de slechte medische kennis en voorzieningen. We hebben een aantal nachten in het plaatselijke ziekenhuis doorgebracht en daar de onderlinge betrokkenheid tussen de bevolking gevoeld. Mensen vragen aan elkaar hoe het gaat en of ze iets kunnen betekenen voor elkaar. Maar aan de andere kant zijn de overlijdenscijfers in het ziekenhuis groot, dokters en verplegers hebben weinig medische kennis en er zijn er maar weinig die dit werk doen omdat zij hart hebben voor mensen.
We hebben een geweldige ervaring opgedaan en een prachtige tijd gehad met de lieve weeskinderen en de mensen daar omheen. Dankzij hen hebben we een andere kijk op het leven gekregen.

SMW bedankt Elize (en Sanne) voor het verhaal en hopen dat er meer vrijwilligers vanuit Nederland naar het weeshuis kunnen gaan.